Wetenschappelijk onderzoek naar hartcoherentie, hart ritme variabiliteit (HRV) en cardiofeedback
 
WETENSCHAP
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






Wetenschappelijk onderzoek naar hartcoherentie, hartritme variabiliteit en cardiofeedback

Wetenschap over gezondheid en leefstijl

Wetenschappelijk onderzoek naar hartcoherentie, hartritme variabiliteit en cardiofeedback

Dit deel van de website is nog in ontwikkeling. In deze rubriek wordt  verwezen naar wetenschappelijke literatuur die via internet als free full text - dit heeft de voorkeur - dan wel in de vorm van een abstract beschikbaar is. We houden ons aanbevolen voor suggesties.
Het downloaden van een artikel kan soms enige tijd kosten!

Karavidas M.
Heart rate variability biofeedback for major depression.
Biofeedback. 2008 Spring; 36(1): 18-21
Full text

Karavidas MK, Lehrer PM, Vaschillo E, Vaschillo B, Marin H, Buyske S, Malinovsky I, Radvanski D, Hassett A.
Preliminary results of an open label study of heart rate variability biofeedback for the treatment of major depression.
Appl Psychophysiol Biofeedback. 2007 Mar;32(1):19-30.
Abstract.

Hassett AL, Radvanski DC, Vaschillo EG, Vaschillo B, Sigal LH, Karavidas MK, Buyske S, Lehrer PM.
A pilot study of the efficacy of heart rate variability (HRV) biofeedback in patients with fibromyalgia.
Appl Psychophysiol Biofeedback. 2007 Mar;32(1):1-10.
Abstract.

Lefrandt J D. (2006)
Autonomic dysfunction in cardiovascular disease
Proefschrift RUG Groningen
Full text. 

Hartman D, Zimberoff D.
Healing the Body-Mind in Heart-Centered Therapie.
Journal of Heart-Centered Therapies. 2006;9 (2): 75-137
Full text.

Vaschillo EG, Vaschillo B, Lehrer PM.
Characteristics of resonance in heart rate variability stimulated by biofeedback.
Appl Psychophysiol Biofeedback. 2006 Jun;31(2):129-42.
Abstract.

Lehrer P, Vaschillo E, Lu SE, Eckberg D, Vaschillo B, Scardella A, Habib R.
Heart rate variability biofeedback: effects of age on heart rate variability, baroreflex gain, and asthma.
Chest. 2006 Feb;129(2):278-84.
Full text.

Nolan RP, Kamath MV, Floras JS, Stanley J, Pang C, Picton P, Young QR.
Heart rate variability biofeedback as a behavioral neurocardiac intervention to enhance vagal heart rate control.
Eur J Appl Physiol. 2005 Sep;95(1):88-95.
Abstract.

Peng CK, Henry IC, Mietus JE, Hausdorff JM, Khalsa G, Benson H, Goldberger AL.
Heart rate dynamics during three forms of meditation.
Int J Cardiol. 2004 May;95(1):19-27. 
Full text.

Berntson GG, Caccioppo JT. (2004).
Heart Rate variability: stress and psychiatric conditions. 
In Malik M & Camm AJ (Eds), Dynamic electrocardiography (57-64). New York: Blackwell/Futura.
Full text

Cysarz D, Büssing A
Cardiorespiratory synchronization during Zen meditation.
Am Heart J. 2005;149(6):1137.
Full text.

Moss,D.
Heart rate variability (HRV) biofeedback.
Psychophysiology today. 2004;issue 1
Full text.

McCraty R, Tomasino D.
Heart Rhythm Coherence Feedback: A New Tool for Stress, Rehabilitation, and Performance Enhancement.
Proceedings of the First Baltic Forum on Neuronal Regulation and Biofeedback, Riga, Latvia, November 2-5, 2004
Full text. 

Cysarz D, von Bonin D, Lackner H, Heusser P, Moser M, Bettermann H.
Oscillations of heart rate and respiration synchronize during poetry recitation.
Am J Physiol Heart Circ Physiol. 2004 Aug;287(2):H579-87.
Full text.

Del Pozo JM, Gevirtz RN, Scher B, Guarneri E. 
Biofeedback treatment increases heart rate variability in patients with known coronary artery disease.
Am Heart J. 2004;147(3):e11.
American Heart Journal, Volume 147, Issue 3, e11
Abstract.

Giardino ND, Chan L, Borson S.
Combined heart rate variability and pulse oximetry biofeedback for chronic obstructive pulmonary disease: preliminary findings.
Appl Psychophysiol Biofeedback. 2004 Jun;29(2):121-33.
Abstract

Gang Y, Malik M.
Heart Rate Variability Analysis in General Medicine.
Indian Pacing Electrophysiol. J. 2003;3(1):34
Full text.

Bilchick KC, Fetics B, Djoukeng R, Fisher SG, Fletcher RD, Singh SN, Nevo E, Berger RD.
Prognostic value of heart rate variability in chronic congestive heart failure (Veterans Affairs' Survival Trial of Antiarrhythmic Therapy in Congestive Heart Failure).
Am J Cardiol. 2002; 90(1):24-28.
Abstract.

Luskin F, Reitz M, Newell K, Quinn TG, Haskell W.
A Controlled Pilot Study of Stress Management Training of Elderly Patients With Congestive Heart Failure
Preventive Cardiology 2002;5(4):168-172, 176.
Full text.

Mueck-Weyman M, Moesler T, et al.
Depression modulates autonomic cardiac control: a physiological pathway linking depression and mortality?
Germ J Psychiatry. 2002; (5):67-69.
Full text.

Bernardi L, Sleight P, Bandinelli G, Cencetti S, Fattorini L, Wdowczyc-Szulc J, Lagi A.
Effect of rosary prayer and yoga mantras on autonomic cardiovascular rhythms: comparative 
study.
BMJ. 2001 Dec 22-29;323(7327):1446-9.
Full text. 

Grossman E, Grossman A, Schein MH, Zimlichman R, Gavish B.
Breathing-control lowers blood pressure.
J Hum Hypertens. 2001 Apr;15(4):263-9.
Full text

Dekker JM, Crow RS, Folsom AR, Hannan PJ, Liao D, Swenne CA, Schouten EG.
Low heart rate variability in a 2-minute rhythm strip predicts risk of coronary heart disease and mortality from several causes: the ARIC Study. Atherosclerosis Risk In Communities.
Circulation. 2000 Sep 12;102(11):1239-44.
Full text.

McCraty R, Atkinson M, and Lipsenthal, L. (2000). 
Emotional Self-Regulation Program Enhances Psychological Health and Quality of Life in Patients with Diabetes. 
HeartMath Research Center, Boulder Creek, CA: Institute of HeartMath, Publication No. 00-006.
Full text. 

van Roon A M. (1998)
Short-term cardiovascular effects of mental tasks:
Physiology, experiments and computer simulations
Proefschrift RUG Groningen 

Umetani K, Singer DH, McCraty R, Atkinson M.  
Twenty-Four Hour Time Domain Heart Rate Variability and Heart Rate: Relations to Age and Gender Over Nine Decades.
J Am Coll Cardiol. 1998; 31(3):593-601.
Full text.

McCraty R, Barrios-Choplin B, Rozman D, Atkinson M, Watkins AD.
The Impact of a New Emotional Self-Management Program on Stress, Emotions, Heart Rate Variability, DHEA and Cortisol.
Integrative Physiological and Behavioral Science, 1998; 33(2):151-170.
Full text.

Dekker JM, Schouten EG, Klootwijk P, Pool J, Swenne CA, Kromhout D.
Heart rate variability from short electrocardiographic recordings predicts mortality from all causes in middle-aged and elderly men. The Zutphen Study.
Am J Epidemiol. 1997 May 15;145(10):899-908.
Full text.

McCraty R, Atkinson M, Tiller WA, Rein G, Watkins AD.
The Effects of Emotions on Short-Term Power 
Spectrum Analysis of Heart Rate Variability.
American Journal of Cardiology. 1995; 76(14): 1089-1093.
Full text. 

Rein G, Atkinson M, McCraty R.
The Physiological and Psychological Effects of 
Compassion and Anger. 
Journal of Advancement in Medicine. 1995; 8(2): 87-105.
Full text

 

MEER INFO OP: HARTCOHERENTIE STARTPAGINA !

Wetenschap over gezondheid en leefstijl

Dit deel van de website van Cardio Coaching is nog volop in ontwikkeling. In deze rubriek worden recente medische wetenschappelijke artikelen  besproken die verband houden met het toepassingsgebied van hartcoherentie training. Het komende half jaar zal naar aanleiding van het verschijnen van het nieuwe boek van Servan-Schreiber "Antikanker" speciale aandacht worden besteed aan wetenschappelijke publicaties die met dit onderwerp in relatie staan. De artikelen zijn te herkennen aan de aanduiding Thema "Antikanker".

Zonlicht verbetert de prognose van kanker (Thema "Antikanker")

Ook na je zeventigste heeft leefstijl grote invloed op gezondheid (Thema "Antikanker")

Vitamine D verlaagt kans op kanker aanzienlijk  (Thema "Antikanker") 

Voorspelt de verhouding taille-heup aderverkalking?

Verband aangetoond tussen roken en dementie

Paniekaanvallen doen de kans op coronaire hartziekte bij vrouwen toenemen na de menopause

Suikerziekte kan samengaan met verminderde cognitieve functies

Vermindert chondroitine pijn bij arthrose?

Meer bewegen  minder fracturen  

Zonlicht verbetert de prognose van kanker (Thema "Antikanker") 

Onderzoekers van het instituut voor kanker research in Oslo hebben de relatie tussen de blootstelling aan zonlicht en het voorkomen en de prognose van kanker onderzocht. Zonlicht is de belangrijkste oorzaak van huidkanker. Maar het is ook de belangrijkste bron van vitamine D voor mensen. Zij kwamen tot de bevinding dat in landen als Australie en Nieuw Zeeland niet alleen meer huidkanker voorkwam, maar ook meer andere vormen van kanker (bijvoorbeeld borst-, prostaat- en dikke darmkanker) worden gezien. Echter de sterfte als gevolg van alle vormen van kanker is in deze landen lager dan in Groot-Brittannie en de Scandinavische landen. De onderzoekers vermoeden dat de aanmaak van vitamine D hierbij een cruciale rol speelt. Het is nog de vraag waar de balans precies ligt met betrekking tot de heilzame en schadelijke effecten van zonlicht. Vooralsnog lijkt het erop, zo stellen de onderzoekers, dat mensen meer gebaat zijn bij blootstelling aan zonlicht dan er schade van ondervinden.

Moan J, Porojnicu AC, Dahlback A, Setlow RB.
Addressing the health benefits and risks, involving vitamin D or skin cancer, of increased sun exposure.
PNAS, january 15, 2008; vol.105; no.2:668-673 www.pnas.org

Full text

 

Ook na je zeventigste heeft leefstijl grote invloed op gezondheid (Thema "Antikanker")  

De Nederlandse onderzoeker Knoops analyseerde de gegevens van ongeveer 3500 zeventigplussers in elf Europese landen over een periode van tien jaar. Hij kwam tot de bevinding dat een gezonde voeding (rijk aan onder meer fruit, groenten, noten, zaden, volgraanproducten, vis, plantaardige olie, magere melk- en vleesproducten), niet roken, voldoende lichaamsbeweging en matig alcoholgebruik samengaan met duidelijk lagere sterftecijfers bij ouderen tussen de zeventig en negentig jaar: de aanwezigheid van tenminste 3 gezonde leefstijlfactoren (mediterraan dieet, niet roken, voldoende lichaamsbeweging en matig alcoholgebruik) leidde bij de onderzochte groep tot een 40% lagere kans op overlijden ten gevolge van onder meer hart- en vaatziekten en kanker. Dit onderzoek maakt duidelijk dat voor de gezondheid belangrijke leefstijlfactoren niet verschillen voor jongeren en voor ouderen.  

Knoops, KTB.
Dietary patterns, biological risk factors and survival in elderly European men and women. 
Doctoral thesis Wageningen Universiteit 2007 

Full text

 

Vitamine D verlaagt kans op kanker aanzienlijk  (Thema "Antikanker") 

In het Nederlandse Geneesmiddelenbulletin van december 2007 wordt het eerste gerandomiseerde en placebo gecontroleerde onderzoek naar de gezondheidseffecten van vitamine D en extra calcium op het voorkomen van kanker besproken. Aan dit onderzoek namen 1179 thuiswonende vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 66,7 jaar deel; zij werden vier jaar gevolgd. In de vitamine D + Ca groep kwam bij 2,9% van de deelnemers kanker voor, in de placebogroep bedroeg dat percentage 6,9%. 
Wanneer men uitging van de veronderstelling dat kanker al in het eerste jaar aanwezig was en de analyse beperkte tot kanker die na het eerste jaar manifest was geworden nam het relatieve risico met 77% af. 
Uit laboratoriumonderzoek is bekend dat vitamine D van invloed is op de celgroei van kwaadaardige cellen en op de nieuwvorming van bloedvaten in kwaadaardige weefsels (angiogenese). Dit onderzoek is een bevestiging in de praktijk voor deze laboratoriumbevindingen. Vitamine D in een dosering van ruim 100 Eenheden (25 micogram) per dag wordt door het Geneesmiddelenbulletin een "duidelijke kandidaat voor kankerpreventie" genoemd. 
De Nederlandse Gezondheidsraad adviseert een andere dosering: voor volwassenen 5 microgram, voor ouderen van 61 tot en met 70 jaar 7,5 microgram en voor personen vanaf 71 jaar 12,5 microgram vitamine D per dag.

Kerst, AJFA. 
Vitamine D-suppletie vermindert kankerincidentie, een gerandomiseerd onderzoek. 
Geneesmiddelenbulletin 2007; 41: 133-134.

Het volledige artikel is te lezen op: www.geneesmiddelenbulletin.nl 

 

Voorspelt de verhouding taille-heup aderverkalking? 

Een gezond gewicht is van belang bij het voorkomen van hart- en vaatziekten. Onderzoekers van de universiteit van Dallas hebben aangetoond dat zelfs een klein buikje al een gezondheidsrisico kan vormen. Zij onderzochten 2744 mannen en vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 45 jaar. De taille-heupratio (THR = tailleomtrek gedeeld door heupomtrek) bleek beter het risico op hart- en vaatziekten te voorspellen dan het gewicht uitgedrukt in de body-mass index of de tailleomtrek. De THR meet namelijk lokale vetzucht. De Texaanse onderzoekers vonden een sterk verband tussen lichaamsvorm en beginnende aderverkalking. In de groep met een hoge THR kwamen meer arteriosclerotische plaques voor; dit zijn afwijkingen in de wand van de bloedvaten, die al zichtbaar zijn voordat hart- en vaatproblemen kunnen worden opgemerkt. Het verband bleef bestaan na correctie voor factoren als bloeddruk, suikerziekte, cholesterolspiegel en roken.

See R, Abdullah SM, McGuire DK, Khera A, Patel MJ, Lindsey JB, Grundy SM, de Lemos JA. 
The association of differing measures of overweight and obesity with prevalent atherosclerosis: the Dallas Heart Study.
J Am Coll Cardiol. 2007 Aug 21;50(8):752-9.

Abstract

Tabel THR* (taille-heupratio= tailleomtrek gedeeld door heupomtrek)

geslacht

THR acceptabel

THR niet acceptabel

  uitstekend goed gemiddeld hoog extreem
man < 0,85 0,85-0,90 0,90-095 0,95-1,00 >1,00
vrouw < 0,75 0,75-0,80 0,80-0,85 0,85-0,90 >0,90

*Tabel THR is ontleend aan Ned Tijdschr Geneeskd. 2007 8 september;151(36):2010.

 

Verband aangetoond tussen roken en dementie

Nederlandse onderzoekers van de Erasmus Universiteit in Rotterdam onderzochten in een prospectief onderzoek onder 6868 deelnemers aan de Rotterdam Study van 55 jaar en ouder het verband tussen roken en het optreden van dementie. In een follow-up met de duur van gemiddeld 7,1 jaar kon een verband worden aangetoond tussen roken bij de aanvang van het onderzoek en het optreden van dementie in het algemeen en de Ziekte van Alzheimer. De onderzoekers vonden geen relatie met het optreden van dementie op basis van vaatlijden, de zogenaamde vasculaire dementie.

Reitz C, den Heijer T, van Duijn C, Hofman A, Breteler MM. Relation between smoking and risk of dementia 
and Alzheimer disease: the Rotterdam Study.
Neurology. 2007 Sep 4;69(10):998-1005.

Abstract

 

Paniekaanvallen doen de kans op coronaire hartziekte bij vrouwen toenemen na de menopause 

3369 gezonde vrouwen met een leeftijd tussen 51 en 83 jaar werden vijf jaar prospectief vervolgd. Bij 10% bleek  sprake te zijn van complete paniekaanvallen; het begrip paniekaanval werd breed gedefinieerd. Bij de groep met ernstige paniekaanvallen trad bij 2,4% een hartinfarct op, bij de groep met beperkte paniekverschijnselen was dat percentage 1,5%, bij de personen zonder paniekaanvallen bedroeg het percentage 1,1%. Ook de kans op een beroerte hield verband met de aanwezigheid van paniekaanvallen. Bij de groep zonder paniekverschijnselen was de kans op een beroerte 1,1%, bij de groep met lichte en ernstige paniekverschijnselen 1,8%.  
Deze studie toont een verband aan tussen paniekaanvallen en hart- en vaatziekten, maar bewijst niet dat paniekaanvallen de oorzaak  zijn van een hartinfarct of beroerte. Het kan bijvoorbeeld zijn dat lichamelijke aandoeningen verschijnselen oproepen die lijken op een paniekaanval. 

Uit eerdere studies is overigens wel gebleken dat paniekaanvallen van invloed kunnen zijn op het hart-vaatstelsel doordat een daling van de hartritme variabiliteit optreedt. Ook de toename van circulerende stresshormonen kan de doorbloeding van het hart negatief beïnvloeden.

Smoller JW, Pollack MH, Wassertheil-Smoller S, Jackson RD, Oberman A, Wong ND, Sheps D. Panic Attacks and Risk of Incident Cardiovascular Events Among Postmenopausal Women in the Women's Health Initiative Observational Study.
Arch Gen Psychiatry. 2007 Oct;64(10):1153-60

Abstract

 

Suikerziekte kan samengaan met verminderde cognitieve functies

Nederlandse onderzoekers vonden bij neuropsychologisch onderzoek van 92 patienten met diabetes mellitus type 2 dat de cognitieve functies, met uitzondering van het geheugen, in vergelijking met een gezonde controlegroep verminderd waren. De verandering in cognitie was gecorreleerd aan de duur van de ziekte. Op de MRI van de hersenen werden geen duidelijke correlaties gevonden in relatie tot de verminderde cognitieve functies.

Harten B van, Oosterman J, Muslimovic D, van Loon BJ, Scheltens P, Weinstein HC. Cognitive impairment and MRI correlates in the elderly patients with type 2 diabetes mellitus.
Age Ageing. 2007 Mar;36(2):164-70.

Abstract

 

Vermindert chondroitine pijn bij arthrose?

In het Nederlandse Geneesmiddelenbulletin wordt op basis van een meta-analyse van drie onderzoeken, waarbij 1553 patiënten betrokken waren, geconcludeerd dat chondroïtine in tegenspraak met eerdere positieve berichtgeving, geen pijnvermindering geeft bij artrose. Met de volgende uitspraak over de plaatsbepaling van chondroïtine wordt het artikel afgesloten: "Omdat het effect van een placebo bij deze chronische ziekte toch de moeite waard is en het chondroïtinegebruik niet gevaarlijk is, lijkt er geen bezwaar tegen voortgezet gebruik door patiënten die er baat van ondervinden. Zeker voor artrose geldt: best medical care is doing as much nothing as possible". 
Kerst, AJFA. Chondoitine bij pijn door arthrose. Geneesmiddelenbulletin 2007; 41: 113.

Het volledige artikel is te lezen op: www.geneesmiddelenbulletin.nl 

 

Meer bewegen  minder fracturen

Onderzoekers van de universiteit van Uppsala kwamen tot de bevinding dat meer bewegen bij mannen het risico op (heup)fracturen vermindert. Het is al langer bekend dat meer bewegen een beschermend effect heeft op het ontwikkelen van osteoporose. Vooral bij vrouwen is dit onderzocht. Michaëlsson c.s. volgden gedurende 35 jaar 2205 mannen, die bij de start van het onderzoek tussen de 49 en 51 jaar oud waren. In  35 jaar liep 22%  (428) een breuk op, waarvan 134 (6%) de heup brak. Bij mannen met een inactieve leefstijl was de kans op een heupfractuur 20,5%, bij mannen die matig bewogen 13,3% en bij mannen die 3 uur per week sportten 8,4%. De onderzoekers schatten dat een derde van alle heupfracturen te voorkomen was geweest als alle mannen drie uur per week hadden gesport. 

Michaëlsson K, Olofsson H, Jensevik K, Larsson S, Mallmin H, et al. Leisure physical activity and the risk of fracture in men.
PLoS Med, juni 2007; 4: issue 6 e199, www.plosmedicine.org

Full text

 

 

 

 

 

 

 

KENNISMAKEN MET
HARTCOHERENTIE

 

 

 

 

 

 

















 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
 
 © TAO web